13-05-2023
Vandaag zou ik iemand bellen die ik al een keer had gesproken, echter wist ik vanmorgen nog niet dat ik dat vanavond pas zou kunnen en gaan doen. Had haar beloofd in elk geval op deze zaterdag te bellen.
Vannacht ging ik pas om 03.00 uur naar bed, omdat ik veel te doen had en stond om 08.30 uur weer naast mijn bed. Voelde mij nog niet uitgeslapen, maar kon de slaap niet meer vatten, dus besloot eruit te gaan. Heb de afgelopen week een flinke migraine aanval gehad en dan moet mijn lichaam, hoofd en geest zich eerst weer herstellen.
Vanmorgen sprak ik Bart van Well die vanuit de PI (gevangenis) in Alpen a/d Rijn belde. Dat was een pittig gesprek wat ik met hem had, het ging onder andere over Max van den Berg, Steffie en nog een paar andere mensen. Bij Bart sloegen bijna de stoppen door. Dat gebeurt vaker wanneer ik hem confronteer met zijn gedragingen en de daaruit volgende voortvloeisels. Dat is nog een stuk waar Bart controle over moet zien te krijgen. Dat is ook de reden dat Bart een ISD-maatregel kreeg opgelegd. Zijn emoties laaien soms hoog op doordat hij op dat moment herinnerd wordt aan minder leuke ervaringen in zijn leven wat ontstaan is door zijn eigen handelen en/of gedrag of door toedoen van derden. Dan doet hij soms dingen wat hem problemen en straf oplevert. Sommige dingen moet ik met Bart uitspreken, omdat ik anders niet verder kan met iemand of in het aardse proces zelf.
Ons aardse leven is best wel complex als ik dat zo stellen mag...
En ja, iedereen mag dit lezen die zich hierdoor geprikkeld voelt...
En als het je totaal niet interesseert is mij dat ook goed...
Ben vandaag ook met iemand bezig geweest om hem te bewegen iemand een e-mail te zenden. Pffffff, dat valt nog niet mee, hij vlucht in allerlei uitvluchten om geen e-mail te hoeven schrijven. Het is echter wel belangrijk dat hij deze e-mail gaat sturen, want dan kunnen bepaalde stappen worden gezet of worden ingezet in ons proces waarin we gezamenlijk zitten. Ja, zover gaat dat...
Maar goed, ik besloot vanmiddag om naar de moestuin te gaan, om even mijn hoofd leeg te maken en om bepaalde dingetjes te doen in de moestuin, want er is vaak veel te doen in de moestuin, zeker in de maand mei. Vaak weet ik als ik daarheen ga nog niet wat ik uiteindelijk exact ga doen. Toen ik daar kwam sprak ik een sympathieke en gelovige mede tuinder die druk bezig was om aardbeienplanten in de grond te poten. Ik vroeg of hij genoeg aardbeienplanten had, ik zei anders heb er ik er nog een paar voor je. Van mijn aanbod maakte hij geen gebruik, hij zei dat hij genoeg planten had. Ik vertelde hem hoe blij ik altijd word wanneer ik een bloemetje zie van een aardbeienplant. Hij had dat ook, mooi is dat dat je zulke kleine dingen kan delen.
Maar goed, ik ging dus aan de gang in de moestuin die mijn moeder heeft gepacht en besloot om het hoge gras in de moestuin weg te maaien met een trimmer. Na afloop voelde ik mijn armen en rug enorm, mijn armen trilden zelfs van de geleverde handelingen, dit werk is veel zwaarder dan menigeen denkt. Mijn eerste lendenwervel brak ik in 2018, nou dat avontuur voel ik nog steeds als ik iets met mijn lichaam doe. Ik vind dat niet erg, het zijn slechts mijn bevindingen die ik zelf ervaar wat lichamelijke bezigheden met je lichaam doet. Dit trimwerk is goede therapie voor mijn rug, ik beweeg tijdens het trimmen mijn bovenrug heen en weer boven mijn heupen, dat is een beweging die je normaal niet maakt in je dagelijkse leven. Daarom is tuinieren voor mij een erg goede bezigheid, het maakt mijn hoofd leeg en ik train tegelijkertijd mijn spieren in mijn rug, armen en benen. En we kunnen heerlijke verse groentes eten, zoals sla en kruiden uit de broeikas. Heb trouwens vandaag mijn eerst gekweekte aardbei opgegeten, deze was heerlijk zoet.
Toen ik huiswaarts terugkeerde heb ik gegeten en besloot daarna even naar bed te gaan om mijn lichaam rust te geven, want na een tuinuitje ben ik vaak helemaal afgebrand. Vorig jaar was dat nog vee erger en het jaar daarvoor heb ik echt moeten doorbijten. Ik werd pas over tienen 's avonds wakker, had even een paar uur geslapen, schijnbaar de uurtjes die ik vannacht te weinig had geslapen. Ik had beloofd om vandaag iemand te bellen, dus toch maar even een belletje eraan gewaagd. Van tevoren vroeg ik haar per whatsapp of ze nog wakker was. Zij wel, maar haar man sliep al. Voor morgen (zondag) een nieuwe afspraak gemaakt. Ik had haar al van tevoren geschreven dat ik niet wist hoe mijn dag zou verlopen en welnu, zo ging mijn dag dus.
Heb zo'n dag als vandaag echt even nodig om weer even dicht bij mijzelf te komen en bij de natuur. De natuur is zo bijzonder en mooi. Ik vertelde de mede tuinder dat ik van de week in de avond een jong lammetje op zijn grondperceel zag lopen. Die heb ik weer in het weiland geholpen, zodat het lam terug kon naar zijn moeder, het begon gelijk te drinken toen hij z'n moeder weer zag.
Tjonge jonge, ik kan inderdaad wel een boek vol schrijven met mijn schrijfsels, weer aardig wat worden vandaag opgeschreven. Daarom ben ik ook mijn boek verder gaan schrijven. Ik hoop dat ik jou mede motiveer om je eigen talenten, handvaardigheden en kennis in te gaan zetten in jouw en ons gezamenlijke huidige aardse leven. Wij zijn zelf de verandering van ons aardse bestaan, er is nog genoeg te doen qua humanitaire projecten. Kijk eens om je heen., dus vandaar dat ik dit even aanhaal nu.
Tip: Ga eens nadenken wat je echt leuk vindt om te gaan doen, waarmee ons welzijn wordt verhoogd en dat van de planten en dieren. Maarrrrr, als je hier geen zin in hebt, tijd of mogelijkheden hiervoor hebt is mij dat ook prima, aan jou de keuze, maar ga dan niet lopen klagen of zeuren aan mijn hoofd dat het allemaal zo lang duurt voordat er een positieve verandering door gaat zetten of zichtbaar wordt.
Wij zijn zelf de verandering van ons aardse leven en bestaan.
We moeten het zelf doen, wij zijn onze eigen redders!
Met behulp van onze Schepper, gidsen en engelen, Namasté.
Groetjes DIenie